• cingiler

Arı ve Sinek Çizimli Kağıt

1:


Boş bir zihin hiçbir şeyi yazmaya elverişli değil

Biliyorum bu biraz çelişkili, biraz da yalan

Belki de o kadar doldu ki içine varamıyorum

Belki de ve söylenen ve söylenemeyen her şey boğuyor beni

Herkesi

Sessiz bir zihin huzur için yarı-uygun, sanat için ölü

Bak yine susuyor

ve

düşüyor

karanlığa


Arka sayfa:


1:


Kayalık karanlığın ışıkları altında parlarken tırmanmak garipçe yaşamış her şeyin sonunu getiriyordu sanki.


2:


Aşk dökülürken göklerden aşağıya

Yıldızlar koşup gelirken

Her şeyin anlamsızlığı çöktü içine

Basit ışıklar sardı dünyayı

Son sözler ve sarılmalar

Bitirdi dünyayı

Bir daha başlamayacağını bilerek



3:


Kelimeler kelebek gibi uçuyordu dudaklardan

Var olduğum ve yok olduğum kelimeler

Dudaklarından

Kaçıyordu gece aklından

Beni sen, seni ben yapan gece

Kaçıyordu,

Yalnızlıktan.



4:


Gökler çöktü üzerine yıldızların

Hepsi direndi, parladı

Ve parladı

Korku da parladı o gece

Ve

Gökler çöktü üzerine yıldızların

Hepsi direndi, tek tek söndü

Hepsi Tek tek söndü





2014













Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Geçecek

Koşuyorsun Yüz kilometre ileridesin Bin kilometre ileridesin Durmak istiyorsun Duramıyorsun Yanıyorum Biliyorsun Ama boğuluyorsun Kendi içinde boğuluyorsun 20.07.2020

Kelimeler

Ne büyük şeyler, değil mi kelimeler Değeri varlığından, akıldan çıkışından Akla girişinden Sana gelmesinden, benden gitmesinden Ne güzel şeyler, Her şeyi var ve yok kılabilen kelimeler

Kum

Kum. Her şeydi. Altın Cehennem'de kaybolan herkesin elbet bir anlığına düşündüğü basit düşünce: Kum, her şeydi. Adımı battı. Ve diğeri de. Bazen, aradıklarının neden daha hareketli bir yerde olmadığın

© 2020 Oğulcan Cingiler