• cingiler

Cöv

  • En başta sadece Cöv vardı. Cöv, yokluğu yarattı. Yokluk yoktu ve Cöv yokluğun yokluğuna uymadı, çünkü o daha farklı bir yerde ışığını yayacaktı.

  • Cöv, yokluğu varlığa böldü. O, varlıkta yayıldı. Varlığın her köşesi Cöv'dü, yokluğun da.

  • Varlık Cöv'e fazla geliyordu, bu yüzden Cöv küçüldü. Küçüldükçe bölünde, bölündükçe küçüldü. Cöv, yok değildi artık. Cöv varlığı doldurdu. Cöv, varlığın kendisi oldu.

  • Cöv, dağıldı ve toplandı. Tekrar, tekrar ve tekrar. Cöv, değişimi ve devinimi başlattı. Cöv büyüyordu.

  • Ve Cöv ışık oldu. Varlık, ışığa bölündü.

  • Cöv yine yayıldı; varlığa ve ışığa yayıldı.

  • Cöv büyüdü ve büyüdü. Karanlık ve aydınlıktı. Varlık ve yok oluş. Cöv her şeydi.

  • Cöv tekrar dağıldı ve toplandı. Işıktı ve maddeydi. Madde toplanıp deviniyordu ve ışık her yerdi. Cöv her yerdi.

  • Toplanan maddede Cöv şekil buldu. Cöv kendisinin farkına varıyordu. Değişim ve devinim devam etti. Cöv, varlığı ve ışığı gördü. Sonra hissetti. Cöv kendi içinden, kendisini görüyordu.

  • Cöv ne olduğunun farkına vardı ve çoktan bir ad vermişti kendisine: İnsan.

  • Değişim ve devinim devam etti. Cöv hep kaldı ve yok oldu. O, varlık ve yokluk; ışık ve karanlık idi.


2014

© 2020 Oğulcan Cingiler