• cingiler

A4'ten

Ön sayfa:

Özgürce gidiyordu. Onu bağlayan her zincirden kurtulmuş, kendi varlığıyla kendini bulmaya gidiyordu. Yavaş yavaş ve emin bir şekilde düşüyordu. Yolu belirsizdi ama bu önemli değildi, önemli olan özgürlüktü ve ona ulaşacaktı. Başardı. Tamamen kurtulmuştu. O dev dondurma topundan tamamen kurtarmıştı kendini. Kahverengi bir huzurla buluşmuştu resmen.

Ve o, oldu.

Dev, ıslak, pembe bir şey onu huzurundan kopardı.

Arka sayfa:

Küçük bir yaprak düşer suya

Savrulu

Bir tilki gezer yanında

Su küçük, tilki biraz daha

Tilki içer suyu

Yaprak süzülür

Karanlık çöker üstüne

Gözler üşüşür

Yaprak kurur geceleyin

Susuz kara toprakta

Gündüz savrulur yine

Başıboş bir rüzgarla

~2014, en sevdiğim şey ilk hikayenin bir tavla zarı hakkında olması

© 2020 Oğulcan Cingiler