• cingiler

Dayanamıyorum.

Artık ne kalbim dayanıyor,ne beynim.Acıtıyor işte,anlatılmaz bir acı sadece.Karanlığın içindeki karanlık gibi,bilmiyorum.Her zamanki gibi.Başımın içine sancılar giriyor,durduramıyorum.Belki de sadece acıtıyor.Anlamıyorum ki kimin ne dediğini ne yaptığını.Aklıma geliyor.Ne kadar oldu ki?3 ay?4 ay?“A long ago,we used to be friends.”,je ne peux pas accepter ce mot. Ah.Fizik,sayılar,problemler,ivme falan ne güzel şeyler,asla seni yalnız bırakmazlar,keşke aklımdan çok büyük hesaplamalar yapabilseydim…Ne güzel olurdu!5 saniye içinde olasılık hesaplamak falan,mümkün değil.Öyle yaratılmamışım.HEr şeye bu kadar alışırken,buna nasıl alışamadım anlamıyorum…-oha,fransızca hocamın yüzünü hatırlamıyorum o.O - neyse.bu kadar. 2011

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Güneş

Bir ay kadar önce bir yazı yazmaya kalkmıştım. Bir hikaye. Aklıma gelen farklı fikirleri, farklı ruh ve kişilik hallerini (ve belki de gerçekten beynimde harekete geçen farklı kısımları) temsil eden k

© 2020 Oğulcan Cingiler